
تحلیل جدیدی از بازخوردها و نظرات کارمندان در پلتفرم گلسدور (Glassdoor) نشان میدهد که نگاه نیروی کار به فناوری هوش مصنوعی در محیطهای شغلی بهشدت منتقدانه شده است. شکایات و نگرانیهای مطرحشده از سوی کارمندان بسیار فراتر از ترس ساده از دست دادن شغل است و به مسائلی همچون ابزارهای ناکارآمد، نظارت بیرویا و انتظارات غیرواقعبینانه مدیران مربوط میشود.
بر اساس این دادهها، میزان دیدگاههای مثبت نسبت به هوش مصنوعی در میان کارمندان آمریکایی از ۸۱ درصد در سال ۲۰۱۹ به ۴۳ درصد در میانه سال ۲۰۲۶ کاهش یافته است، در حالی که نظرات منفی به ۵۳ درصد افزایش یافته است. همچنین، میزان اشاره به واژههای مرتبط با هوش مصنوعی در نظرات ثبتشده، طی یک سال رشد ۲۴۰ درصدی را تجربه کرده است.
بررسی وظایف شغلی نشان میدهد که مدیران ارشد مثبتترین دیدگاه را نسبت به هوش مصنوعی دارند. معماران نرمافزار بیشتر از هر رده شغلی دیگری به هوش مصنوعی اشاره میکنند و اغلب نگاهی مثبت به آن دارند. در مقابل، مهندسان نرمافزار که بخش عمده فعالیت آنها شامل کدنویسی و بازبینی مستقیم کد است، بسیار بدبینتر هستند و ۵۷ درصد از اظهارنظرهای آنها رویکردی منفی دارد.
در سوی دیگر این طیف، ارزیابان خسارت بیمه تقریباً بهطور کامل نسبت به اقدامات مرتبط با هوش مصنوعی کارفرمایان خود معترض هستند و حدود ۹۸ درصد از نظرات آنها منفی است. شکایت اصلی این گروه، اجبار مدیریت به استفاده از ابزارهای دارای نقص فنی است. همچنین نویسندگان، حسابداران و نمایندگان خدمات مشتریان با نسبت چهار به یک، دیدگاهی منتقدانه و منفی به این فناوری دارند.
بررسی نظرات مثبت نشان میدهد که خشنودی کارمندان تنها از دو مسیر اصلی حاصل میشود: نخست، فعالیت در شرکتهایی که مستقیم از رونق هوش مصنوعی سود میبرند (۴۴ درصد) و دوم، کارفرمایانی که آموزشها، ابزارها و پشتیبانی لازم را برای پذیرش هوش مصنوعی ارائه میدهند (۴۱ درصد).
در مقابل، دلایل نارضایتی و انتقادها بسیار تنوع بیشتری دارد:
نکته جالب توجه این است که حدود ۱۰ درصد از نظرات منفی مربوط به کارمندانی است که از کند بودن سازمان خود در اتخاذ هوش مصنوعی یا عدم ارائه ابزارهای مناسب ناراضی هستند؛ مسئلهای که نشان میدهد این افراد ذاتاً موافق توسعه فناوری هستند.
تحلیلهای گلسدور نشاندهنده یک شکاف جمعیتی و جنسیتی عمیق در پذیرش هوش مصنوعی است. مردان در ۴۵ درصد موارد نگاهی مثبت به این فناوری دارند، در حالی که این میزان برای زنان تنها ۳۲ درصد است. از نظر نسلی، افراد نسل X با ۴۷ درصد مثبتترین دیدگاه را دارند، در حالی که نسل هزاره (Millennials) با ۴۰ درصد و نسل Z با ۳۳ درصد در رتبههای بعدی قرار میگیرند.
بزرگترین شکاف در میان جوانترها دیده میشود؛ جایی که تنها ۲۱ درصد از نظرات زنان نسل Z درباره هوش مصنوعی مثبت است و آنها را به بدبینترین گروه در نیروهای کار تبدیل میکند. در شرکتهای بزرگ با بیش از ۱۰ هزار کارمند نیز میزان نظرات منفی به ۶۷ درصد میرسد، در حالی که این رقم در شرکتهای کوچکتر زیر ۲۰۰ نفر حدود ۵۱ درصد است.
یافتههای پلتفرم گلسدور با روندهای کلی گزارششده در سایر تحقیقات صنعت فناوری همخوانی دارد. پیمایشهای موسسه انتروپیک (Anthropic) و شاخص هوش مصنوعی دانشگاه استنفورد در سال ۲۰۲۶ نیز وجود یک شکاف ادراکی بزرگ را تأیید میکنند؛ جایی که اکثریت قاطع مدیران و کارشناسان تأثیر هوش مصنوعی بر بازار کار را مثبت ارزیابی میکنند، اما بدنه عمومی جامعه و نیروی کار نسبت به افت مهارتها و امنیت شغلی خود بهشدت نگران هستند.
این مطلب بر اساس خبر The Decoder بازنویسی و ترجمه شده است.
دیدگاهها۰
برای ثبت نظر، پرسش یا رأی ابتدا وارد حساب کاربری شوید.