تراشه فضایی Starfire اینتل: یک SoC مبتنی بر Panther Lake با CPU ۱۸A در مدار

معرفی تراشه فضایی Starfire اینتل
اینتل از تراشه Starfire رونمایی کرده است؛ یک سیستم-روی-تراشه (SoC) با درجه فضایی که برای دولت ایالات متحده طراحی شده است. این تراشه هشت هسته پردازنده مرکزی (CPU) و یک واحد پردازش عصبی (NPU) سهگانه را که بر پایه فرایند ساخت Intel 18A توسعه یافتهاند، با یک هسته گرافیکی (GPU) مبتنی بر Intel 3 ترکیب میکند. همه این اجزا در یک پکیج Foveros یکپارچه شدهاند. اینتل اطلاعات منتشر شده درباره Starfire را در دو نسخه عرضه کرده است: یکی با توان مصرفی ۱۰ وات و دیگری با ۳۵ وات، که به ترتیب تا ۴۵ و ۷۵ ترافلاپس (TOPS) قدرت پردازش هوش مصنوعی را ارائه میدهند. این تراشهها برای کار در دامنه دمایی بین منفی ۵۵ تا ۱۲۵ درجه سانتیگراد طراحی شدهاند و عمر مفید آنها بیش از ۱۰ سال تخمین زده میشود.
جزئیات فنی و عملکرد
هر دو مدل تراشه Starfire از آرایش مشابهی بهره میبرند: چهار هسته P-cores با معماری Intel 18A، چهار هسته کممصرف (efficiency cores)، یک NPU سهگانه که آن نیز بر پایه فرایند ۱۸A ساخته شده است، و یک GPU چهار هستهای Xe با ۶۴ واحد اجرایی که با فرایند Intel 3 تولید شده است. مدل کممصرف (Low Power) دارای هستههای P-cores با فرکانس ۱.۰ گیگاهرتز، هستههای efficiency با ۸۵۰ مگاهرتز و GPU با فرکانس بین ۸۰۰ مگاهرتز تا ۱.۰ گیگاهرتز است. در مقابل، مدل عملکرد بالا (Performance) سرعت هستههای P-cores را تا ۳.۱ گیگاهرتز، هستههای efficiency را تا ۲.۱ گیگاهرتز و GPU را تا ۲.۰ گیگاهرتز افزایش میدهد. هر دو نسخه از ۱۲ مسیر PCIe Gen4 پشتیبانی میکنند و قابلیت استفاده از حافظههای LPDDR5 یا DDR5 را دارند.
اینتل CPU و NPU را بر روی فرایند ۱۸A و GPU را بر روی فرایند قدیمیتر Intel 3 میسازد. این تقسیمبندی گرههای ساخت مشابه رویکردی است که در Clearwater Forest، یعنی پردازنده Xeon با ۲۸۸ هسته، به کار گرفته شده است. در آنجا نیز، کاشیهای محاسباتی ۱۸A بر روی کاشیهای پایه Intel 3 قرار میگرفتند. ترانزیستورهای کوچکتر شارژ کمتری را در هر بیت ذخیره شده نگه میدارند، که باعث میشود سیلیکون پیشرفته بیشتر مستعد خطاهای ناشی از اشعه (bit flips) باشد. بنابراین، قرار دادن ۱۸A در مدار به فناوری RibbonFET و مقاومسازی در سطح طراحی متکی است، نه به یک فرایند ساخت قدیمیتر و ذاتاً مقاومتر.
کاربردها و رقابت در فضا
بازاری که Starfire هدف قرار داده، به مدت دو دهه تحت سلطه تراشه RAD750 از BAE Systems بوده است. این قطعه مقاوم در برابر اشعه، یک پردازنده PowerPC با فرکانس ۱۱۰ تا ۲۰۰ مگاهرتز بود که در بیش از ۱۵۰ فضاپیما از جمله مریخنوردها، تلسکوپ فضایی کپلر و فرمی به کار رفته است. RAD750 بر پایه لیتوگرافی ۱۵۰ نانومتری یا ۲۵۰ نانومتری ساخته شده و شامل ۱۰.۴ میلیون ترانزیستور است. نسلهای جدیدتر شامل پردازنده چند هستهای RAD5545 از BAE و تراشهای که ناسا با همکاری Microchip در حال توسعه آن است تا ۱۰۰ برابر توان محاسباتی تراشههای فضایی فعلی را ارائه دهد. اما Starfire با توانایی ۷۵ TOPS و NPU اختصاصی خود، در رده متفاوتی قرار میگیرد و برای استنتاج هوش مصنوعی در مدار، نه صرفاً تلهمتری و کنترل، طراحی شده است.

















دیدگاهها۰
برای ثبت نظر، پرسش یا رأی ابتدا وارد حساب کاربری شوید.