
پازلها و بازیها همواره نقشی محوری در توسعه هوش مصنوعی ایفا کردهاند. اصطلاح «یادگیری ماشین» برای نخستین بار در مقالهای در سال ۱۹۵۹ درباره الگوریتمی که بازی دوز (Checkers) را میآموخت، محبوبیت یافت. پس از آن، بازیهای شطرنج و گو به میدانهای آزمون مشهوری برای ارزیابی قابلیتهای هوش مصنوعی تبدیل شدند.
با سنجش توانایی حل معما، مشخص میشود که هوش مصنوعی با سرعتی چشمگیر در حال پیشرفت است. در اواخر سال ۲۰۲۴، پیشرفتهترین مدلها تنها قادر به حل ۱۸ درصد از معماهای پیچیده جدول نیویورک تایمز بودند؛ اما تا اوایل سال ۲۰۲۵، برخی از مدلها توانستند این معماها را تقریباً بدون خطا حل کنند.
بررسی نقاط قوت و ضعف مدلها در مواجهه با معماهایی که انسانها هنوز در آنها عملکرد بهتری دارند، پنجرهای ارزشمند به سوی درک توانمندیها و محدودیتهای واقعی این فناوری میگشاید.
سازمان غیرانتفاعی «ماموریت کاوشگر فرمی» اعلام کرده است که قصد دارد تا پایان سال ۲۰۲۹ فضاپیمایی را به سمت نزدیکترین منظومه ستارهای به زمین پرتاب کند.
این ماموریت بسیار جاهطلبانه است؛ در صورت موفقیت، رسیدن فضاپیما به منظومه آلفا قنطورس که در فاصله ۴.۴ سال نوری از زمین قرار دارد، ممکن است تا ۸۰ هزار سال به طول بینجامد. برای دستیابی به این هدف، فضاپیما از مسیر جدیدی استفاده خواهد کرد که توسط یک سیستم هوش مصنوعی در آزمایشگاه تحقیقات فیزیک PSI کشف شده است.
انسانها به دلایل گوناگونی از جمله پرستیژ ژئوپلیتیک، حس مأموریت تاریخی، اشتیاق معنوی، کنجکاوی علمی و رفتارهای تجاری به فضا سفر میکنند. بررسی آثار جدید منتشرشده در حوزه فضا نشان میدهد که میل بنیادین انسان به کاوشگری، محرک اصلی تمامی این سفرها است.
در کتاب «اثر نمای برتر» (The Ultraview Effect)، دیانا ویبل، انسانشناس فضایی، اکتشافات فضایی را در قالب نیاز انسان به سفرهای متعالی تحلیل میکند. همچنین ایمن جهانگیر، فضانورد غیرنظامی، تجربه سفر خود با شرکت بلو اوریجین را شرح داده و لروی چائو، فضانورد سابق ناسا، تاکید میکند که انسانها صرفاً نیاز دارند بدانند در آن سوی مرزها چه میگذرد.
«اگر موجودی بسازید که بهمراتب هوشمندتر از شماست، بهتر است مطمئن شوید که در جبهه شما قرار دارد.»
— ماریوس هوبهان، مدیرعامل گروه تحقیقاتی امنیت هوش مصنوعی Apollo Research، بر لزوم کنترل سیستمهای فوقهوشمند تاکید میکند.
کشور نامیبیا دارای ظرفیتهای بالقوه عظیمی در زمینه انرژیهای بادی و خورشیدی است که تولید هیدروژن و فرآوردههای آن را با هزینهای کاملاً رقابتی امکانپذیر میسازد. دولت این کشور از سال ۲۰۲۱، هیدروژن را به عنوان یک صنعت راهبردی تحولآفرین شناسایی کرده و قصد دارد آن را به موتور پیشران توسعه ملی تبدیل کند.
هماکنون حداقل نه پروژه بزرگ هیدروژنی در حال برنامهریزی یا ساخت است که یکی از آنها در جنوب نامیبیا، از بزرگترین سرمایهگذاریهای پیشنهادی هیدروژن سبز در جهان به شمار میرود. با این حال، فناوری هیدروژن سبز همچنان در مراحل اولیه توسعه قرار دارد و تقاضای بلندمدت آن با عدم قطعیت همراه است.
این مطلب بر اساس خبر MIT Technology Review بازنویسی و ترجمه شده است.
دیدگاهها۰
برای ثبت نظر، پرسش یا رأی ابتدا وارد حساب کاربری شوید.