
یکی از بزرگترین ادعاهای مطرحشده در صنعت هوش مصنوعی، امکان دستیابی سریع به «خوداصلاحی برگشتی» (Recursive Self-Improvement) بدون نیاز به مداخله انسانی است. با این حال، پژوهشهای جدید نشان میدهند که مسیر رسیدن به این نقطه بسیار پیچیدهتر و زمانبرتر از پیشبینیهای قبلی است.
نتایج تحقیقات اخیر بیانگر آن است که ایجنتهای هوش مصنوعی هنوز توانایی انجام تحقیقات علمی آزاد و خلاقانه را ندارند؛ پژوهشهایی که نیازمند قضاوت، تفکر انتزاعی و نوآوری انسانی برای ایجاد پیشرفتهای بنیادین هستند. اکنون سوال اصلی این است که آیا هوش مصنوعی میتواند صرفاً با بهبود در وظایف محدودتر به این سطح از خوداتکایی دست یابد یا خیر.
تابستان امسال با ثبت رکوردهای بیسابقهای از گرما در نیمکره شمالی همراه بود. اروپا داغترین بازه دو ماهه تاریخ ثبتشده خود را پشت سر گذاشت و مناطقی در ایالات متحده و کره جنوبی نیز با دمای بیسابقه مواجه شدند.
در کنار تغییرات اقلیمی که موجب افزایش شدت و تکرار موجهای گرما میشود، فعال شدن پدیده اقلیمی النینو (El Niño) نیز تأثیر تشدیدکنندهای بر دمای جهانی داشته است؛ مسئلهای که نشان میدهد سالهای آینده ممکن است با شرایط جوی سختتری همراه باشند.
«نام آریزونا به آریزون تغییر کرده و نام ایلینوی با حرف V شروع میشود! خطاهای این سیستم واقعاً دیوانهکننده است.»
— اظهارات یک مادر آمریکایی پس از مشاهده محتوای آموزشی متکی بر هوش مصنوعی که فرزندش از مدرسه به خانه آورده بود.
یعقوب حنا، دانشمند برجسته سلولهای بنیادی، موفق به ساخت مدلهای سنتزی جنین شده است؛ ساختارهایی که بدون استفاده از اسپرم، تخمک یا عمل لقاح، شباهت بالایی به جنین واقعی دارند.
این دستاورد میتواند درک دانشمندان از نخستین مراحل رشد انسان را دگرگون کرده و راههای جدیدی برای تولید سلولهای درمانی باز کند. با این حال، با دقیقتر شدن این مدلها، چالشها و پرسشهای اخلاقی پیچیدهای درباره مرزهای مجاز در علوم زیستی مطرح شده است.
این مطلب بر اساس خبر MIT Technology Review بازنویسی و ترجمه شده است.
دیدگاهها۰
برای ثبت نظر، پرسش یا رأی ابتدا وارد حساب کاربری شوید.