
چندین سال از عرضه نخستین کارتهای گرافیک سری GeForce RTX 20 انویدیا مبتنی بر معماری تورینگ (Turing) میگذرد؛ نقطهای که به زعم انویدیا، سرآغاز نسلی جدید در صنعت گرافیک کامپیوتر بود. غول تراشهسازی آمریکایی با معرفی این خانواده، فناوری ردیابی پرتو در زمان واقعی (Real-time Ray Tracing) را که سالها دور از دسترس گیمرها به نظر میرسید، همراه با کارتهای پرچمدار RTX 2080 و RTX 2080 Ti به دنیای سختافزار عرضه کرد.
در زمان رونمایی، جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، معماری تورینگ را سرآغاز عصر طلایی جدیدی در گرافیک بازیها خواند و مدعی شد که پس از تجربه جلوههای بصری ردیابی پرتو، بازگشت به استاندارد قبلی غیرممکن خواهد بود. با این حال، پذیرش این فناوری توسط گیمرها و صنعت بازی در ابتدا با چالشهای فراوانی همراه بود.
برخلاف ادعاهای تبلیغاتی، نخستین واکنش جامعه گیمینگ به ردیابی پرتو چندان پرشور نبود. فناوری پردازش پرتوهای نور به دلیل نیاز مبرم به محاسبات سنگین ریاضی، افت فریم قابلتوجهی را به کارتهای گرافیک تحمیل میکرد. علاوه بر این، در زمان عرضه سری RTX 20، عناوین بسیار محدودی از این ویژگی بهره میبردند. نخستین بازیهایی که جلوههای ردیابی پرتو را به نمایش گذاشتند عبارت بودند از:
قیمتگذاری اولیه کارتهای سری Founders Edition نیز یکی دیگر از نقاط انتقاد بود. کارت RTX 2080 اگرچه عملکردی بهتر از پرچمدار نسل قبل، یعنی GTX 1080 Ti ارائه میداد، اما با برچسب قیمتی به مراتب بالاتری روانه بازار شد.
ارزیابیها نشان میداد که پرچمدار این نسل، یعنی GeForce RTX 2080 Ti، با قیمت ۱۲۰۰ دلار برای مدل Founders Edition، حدود ۲۶ درصد عملکرد سریعتری نسبت به GTX 1080 Ti ارائه میداد؛ در حالی که قیمت آن نزدیک به ۷۱ درصد افزایش یافته بود. این شکاف قیمتی بزرگ، خرید این کارت را برای بخش عمدهای از گیمرها دشوار ساخت.
مصرف توان این پرچمدار در شرایط بار کامل پردازشی معمولاً به محدوده ۲۸۰ وات میرسید که نشاندهنده نیاز به منبع تغذیه قویتر و خنککنندههای پیشرفتهتر در آن زمان بود.
اگرچه ردیابی پرتو در ابتدای راه با موانعی مواجه شد، اما انویدیا همراه با معماری تورینگ یک برگ برنده دیگر به نام DLSS (Deep Learning Super Sampling) را نیز معرفی کرد. این فناوری بازسازی تصویر بر پایه هوش مصنوعی و هستههای تنسور (Tensor Cores)، به کارتهای گرافیک اجازه داد تا با رندر بازی در وضوح پایینتر و ارتقای هوشمند آن، افت فریم ناشی از Ray Tracing را جبران کنند.
با گذشت زمان و توسعه نسلهای جدیدتر DLSS و رقبایی چون FSR ایامدی، فناوری ردیابی پرتو نه تنها در کامپیوترهای شخصی، بلکه در کنسولهای بازی و حتی تراشههای موبایل به یک استاندارد بصری تبدیل شد. امروزه سری RTX 20 شاید از بنچمارکهای اصلی سختافزار مدرن فاصله گرفته باشد، اما نقش تاریخی آن به عنوان پیشگام عصر هوش مصنوعی و ردیابی پرتو در سختافزارهای گیمینگ غیرقابل انکار است.
این مطلب بر اساس خبر Tom’s Hardware بازنویسی و ترجمه شده است.
دیدگاهها۰
برای ثبت نظر، پرسش یا رأی ابتدا وارد حساب کاربری شوید.