ویندوز ۹۵ و تشخیص برنامههای نصب: تکیه بر حدس و نه هوشمندی واقعی

راز تشخیص برنامههای نصب در ویندوز ۹۵
در دوران ویندوز ۹۵، فرآیند تشخیص برنامههای نصب به شیوهای کاملاً ابتدایی و مبتنی بر «حدس و گمان» انجام میشد. برخلاف تصور عمومی که ممکن است یک مکانیزم پیچیده را متصور باشد، این سیستم صرفاً به بررسی نام فایل اجرایی برنامه تکیه داشت. ریموند چن، مهندس کهنهکار مایکروسافت و مورخ غیررسمی ویندوز، در وبلاگ خود با عنوان Old New Thing، جزئیات جالبی را در این خصوص فاش کرده است.
به گفته چن، اگر نام فایل اجرایی شامل کلماتی مانند «setup»، «install» یا «inst» بود، ویندوز ۹۵ آن را به عنوان یک برنامه نصبکننده شناسایی میکرد. این شناسایی، در سیستمعامل، روالی را فعال میکرد که هدف آن ترمیم فایلهای سیستمی آسیبدیده توسط برنامههای نصب بود. جالب اینجاست که سه کلمه غیرانگلیسی نیز در این فهرست گنجانده شده بودند که چن حدس میزند مربوط به زبانهای ایتالیایی، ترکی و مجاری بودهاند.
فهرست کلمات شناسایی installers
فهرست کامل کلماتی که ویندوز ۹۵ برای تشخیص برنامههای نصب استفاده میکرد، شامل شش مورد بود: setup، install، inst، imposta، ayarla و felrak. چن اشاره میکند که کلمه «install» تا حدی زائد به نظر میرسید، زیرا هر نامی که شامل «install» باشد، حتماً شامل «inst» نیز هست. او گمان میبرد که «inst» احتمالاً بعدها برای شناسایی برنامههایی با نامهایی مانند «blahinst» اضافه شده و نسخه اصلی آن حذف نشده است. در صورتی که نام اصلی برنامه هیچ یک از این کلمات را نداشت، ویندوز ۹۵ یک بررسی ثانویه انجام میداد و به دنبال کلمه «Setup» در مسیر کامل فایل اجرایی میگشت. علاوه بر این، پس از نصب هر درایور چندرسانهای از طریق فایلهای INF، یک بررسی زنده نیز انجام میشد، زیرا این نوع درایورها اغلب فایلهای DLL سیستمی را بازنویسی میکردند.
مکانیسم بازیابی و محدودیتها
این رویکرد حدسی پایه و اساس مکانیزم بازیابی بود که چن در ماه مارس شرح داده بود. در آن دوران، برنامههای نصب بدون توجه به نسخههای موجود، فایلهای سیستمی را بازنویسی میکردند و این برخلاف یکی از قوانین مایکروسافت بود که تاکید داشت یک فایل تنها باید با نسخه جدیدتر خود جایگزین شود. به عنوان مثال، اگر یک برنامه نصبکننده نسخههای قدیمی DLL های ویندوز ۳.۱ را به همراه داشت، آنها را روی نسخههای جدیدتر ویندوز ۹۵ کپی میکرد و در نتیجه تمامی برنامههایی که به فایلهای بهروزتر نیاز داشتند، دچار مشکل میشدند.
ویندوز ۹۵ نسخههای پشتیبان از فایلهایی که بیشتر در معرض بازنویسی بودند را در یک پوشه مخفی به نام C:\Windows\SYSBCKUP نگهداری میکرد. سیستم اجازه میداد تا هر برنامه نصب کار خود را به اتمام برساند، سپس عملکرد آن را بررسی میکرد و در صورت نیاز، نسخههای صحیح فایلهایی را که توسط برنامه نصب به نسخههای قدیمیتر تبدیل شده بودند، بازیابی میکرد. موفقیت این شبکه ایمنی کاملاً به صحت تشخیص برنامه نصبکننده بستگی داشت. بنابراین، یک برنامه نصب با نام غیرمتعارف میتوانست از این سیستم عبور کند، در حالی که یک برنامه معمولی با نامی مانند instant.exe ممکن بود به اشتباه به عنوان یک نصبکننده شناسایی شود.

















دیدگاهها۰
برای ثبت نظر، پرسش یا رأی ابتدا وارد حساب کاربری شوید.