
تحقیقات ۱۵ ماهه درباره وضعیت نظارت هوشمند و میزان تلفات در مرز ایالات متحده و مکزیک با یک پرسش اساسی آغاز شد: چرا افراد زیادی در نزدیکی برجهای نظارتی پیشرفته حکومت جان خود را از دست میدهند؛ برجهایی که دقیقاً برای شناسایی و ردیابی آنان طراحی شدهاند؟
این بررسی جامع که حاصل همکاری رسانهای میان امآیتی تکنولوژی ریویو و تایمز آف سندئیگو است، با تحلیل هزاران صفحه سند دولتی، بازدیدهای میدانی، مصاحبه با بیش از ۴۵ مقام آگاه، کارشناس و امدادگر و بررسی دقیق دادههای جغرافیایی، برای نخستینبار نقشهای جامع از مرگومیر مهاجران در شعاع دید برجهای نظارتی مرزی ارائه داده است.
مرز ایالات متحده و مکزیک بهعنوان یکی از مرگبارترین گذرگاههای زمینی جهان شناخته میشود. بر اساس برآوردهای رسمی، از سال ۲۰۰۰ تاکنون بیش از ۱۰ هزار نفر در مسیر عبور از این مرز جان باختهاند؛ آماری که کارشناسان آن را بسیار کمتر از میزان واقعی میدانند. با این حال، شفافیت و یکپارچگی دادههای مربوط به موقعیت و زمان مرگ این افراد بسیار ناهمگون است.
ایالت تگزاس حلقه مفقوده اصلی در پایگاههای داده قبلی بود. برخلاف آریزونا که دادهها را بهصورت آنلاین منتشر میکند، تگزاس بررسی تلفات را به شهرستانها واگذار کرده است. ۱۷ شهرستان کلیدی در تگزاس شناسایی شدند و از طریق درخواست دسترسی به اسناد عمومی، بیش از ۴ هزار صفحه گزارش کلانتریها دریافت گردید.
برای تحلیل این حجم عظیم از اسناد پروندهها که شامل سندهای دستنویس نیز میشد، در مواردی از مدل هوش مصنوعی کلود (Claude) شرکت آنتروپیک از طریق API برای استخراج مختصات جغرافیایی استفاده شد و سپس صحت دادهها بهصورت دستی ارزیابی گردید. در نهایت بیش از ۱,۵۰۰ پرونده معتبر از تگزاس وارد تحلیل نهایی شد.
برای ایالت آریزونا، دادههای دفتر پزشکی قانونی شهرستان پیما (PCOME) و سازمان غیرانتفاعی Humane Borders با بیش از ۱,۷۰۰ پرونده مورد استفاده قرار گرفت. همچنین دادههای مربوط به کالیفرنیا، نیومکزیکو و سایر مناطق مرزی از پایگاه داده نهاد غیرانتفاعی No More Deaths استخراج گردید. مجموع پروندههای بررسیشده در این تحقیق به حدود ۴ هزار مورد رسید.
برای سنجش کارایی دیوار مجازی، شناسایی دقیق موقعیت، نوع و زمان نصب برجهای نظارتی گمرک و حفاظت مرزی آمریکا (CBP) ضروری بود. سازمان بنیاد مرزهای الکترونیکی (EFF) از سال ۲۰۲۳ ردگیری این برجها را آغاز کرده است. بر اساس اسناد موجود، حدود ۸۰۰ برج نظارتی فعال در مرز وجود دارد.
تیم تحقیقاتی با تحلیل تصاویر ماهوارهای چندگانه، گوگل استریت ویو و اسناد دولتی، تاریخ دقیق ظهور و ناپدید شدن هر برج را ثبت کرد. برجهای خودکار نظارتی (AST) ساخت شرکتهایی مانند Anduril و سایر سیستمهای یکپارچه ثابت (IFT) بر اساس توانمندیهای اعلامشده از سوی سازندگان دستهبندی شدند.
برای ثبت یک رویداد مرگ در محدوده برج نظارتی، دو شرط اصلی لحاظ شد:
وجود یک فرد در شعاع دید برج لزوماً به معنای دیده شدن او نیست؛ عوارض زمین، پستیوبلندیها و پوشش گیاهی میتوانند دید برج را مسدود کنند. با استفاده از دادههای ارتفاعی زمین و تحلیل توپوگرافیک دیجیتال، خط دید مستقیم میان ارتفاع برج و ارتفاع تخمینی فرد شبیهسازی شد تا مشخص شود آیا عوارض طبیعی مانع دید برج بودهاند یا خیر.
پرسش بنیادیتر این است که آیا نهادهای مرزبانی آمریکا عبور این افراد را در سیستمهای خود مشاهده کرده و اقدامی انجام ندادهاند، یا اساساً سیستمهای نظارتی در تشخیص آنان ناکام بودهاند؟ پاسخ به این پرسش به دلیل عدم انتشار ویدئوها و دادههای هشداری از سوی اداره حفاظت مرزی تقریباً غیرممکن است.
مصاحبههای متعدد با ماموران سابق مرزبانی، مقامات وزارت امنیت داخلی و سازندگان فناوریهای نظارتی نشان میدهد که ارزیابیهای داخلی درباره کارایی واقعی این برجها بهندرت انجام میشود. پاسخ نهایی شرکتهای فناوری و مقامات مرزی به پرسشهای فنی این تحقیق نیز با ابهام یا امتناع از ارائه جزئیات همراه بوده است.
این مطلب بر اساس خبر MIT Technology Review بازنویسی و ترجمه شده است.
دیدگاهها۰
برای ثبت نظر، پرسش یا رأی ابتدا وارد حساب کاربری شوید.