
پدیده تغییرات اقلیمی به شکلی فزاینده در حال تشدید خود است. افزایش غلظت گازهای گلخانهای، دمای میانگین کره زمین را بالا میبرد و چرخههای بازخورد خطرناکی را فعال میکند؛ پدیدههایی که هنوز بهطور کامل در مدلهای اقلیمی و حتی برنامهریزیهای بینالمللی برای کاهش انتشار کربن لحاظ نشدهاند.
اگرچه دانشمندان سالها درباره اثرات زنجیرهای گرمایش زمین هشدار دادهاند، اما مشاهدات و دادههای پژوهشی جدید بالاخره ابعاد دقیقتر و شتاب نگرانکننده این چرخهها را در قرن حاضر آشکار ساختهاند.
بر اساس پژوهشی که در نشریه Environmental Research Letters منتشر شده است، آزادسازی دیاکسید کربن و متان اضافی ناشی از ذوب شدن خاکهای منجمد (Permafrost)، تشدید آتشسوزیهای جنگلی، گرمتر شدن دریاچهها و مخازن آب و همچنین توسعه تالابهای گرم و مرطوب، به تنهایی میتواند دمای کره زمین را در این قرن بین ۰.۲ تا ۰.۴ درجه سانتیگراد دیگر افزایش دهد. این میزان افزایش، مازاد بر گرمایش ۲.۶ درجهای است که مدلسازان تا سال ۲۱۰۰ نسبت به دوران پیش از صنعتی شدن پیشبینی کردهاند.
این گرمای اضافی میتواند شهرهای متعددی را در سراسر جهان دچار موجهای گرمای چندماهه کند و صدها میلیون نفر را در معرض خطرات ناشی از سیلابهای سهمگین قرار دهد.
نکته نگرانکننده این است که هیچیک از مدلهای پایه در گزارشهای اصلی سازمان ملل متحد—که مبنای تصمیمگیریهای کلان بینالمللی برای پیشبینی وضعیت اقلیم هستند—تمامی این اثرات بازخوردی را لحاظ نکردهاند و بسیاری از آنها این عوامل را کاملاً نادیده گرفتهاند. این مسئله سبب ایجاد یک نقطه کور بزرگ در درک ما از سرعت و شدت گرمایش جهان در دهههای آینده شده است.
تحلیل دیگری که در مجله One Earth به چاپ رسیده، وضعیت اهداف اقلیمی جهان را ارزیابی کرده است. این مطالعه نشان میدهد تنها سه منبع انتشار ناشی از گرمایش شامل ذوب خاکهای منجمد، آتشسوزی جنگلهای شمالی (بورئال) و گرم شدن تالابهای استوایی، میتوانند زمان باقیمانده تا عبور دائمی زمین از آستانههای بحرانی ۱.۵ و ۲ درجه سانتیگراد را تا ۲۵ درصد کاهش دهند.
کارشناسان اقلیمی تاکید میکنند که مدلهای جهانی و گزارشهای ارزیابی سازمان ملل باید بهسرعت بهروزرسانی شوند. در همین راستا، پروژهای بینالمللی با مشارکت بیش از ۲۰ تیم تحقیقاتی آغاز شده است تا با شبیهسازی دقیقتر چرخههای بازخورد، دادههای جامعتری را برای گزارش جامع بعدی سازمان ملل در سال ۲۰۲۹ آماده کنند.
با توجه به ریسکهای موجود، برخی مراکز پژوهشی و شرکتهای نوآفرین در حال بررسی راهکارهای مداخلهای برای مهار گازهای گلخانهای ناشی از چرخههای بازخوردی هستند:
اگرچه بررسی این ایدههای نوآورانه ارزشمند است، اما این اقدامات هنوز در مراحل اولیه آزمایشگاهی قرار دارند. مطمئنترین و اساسیترین مسیر برای جلوگیری از تشدید چرخههای بازخورد اقلیمی، همچنان پایان دادن به وابستگی جوامع بشری به سوختهای فسیلی است.
این مطلب بر اساس خبر MIT Technology Review بازنویسی و ترجمه شده است.
دیدگاهها۰
برای ثبت نظر، پرسش یا رأی ابتدا وارد حساب کاربری شوید.