۴ راهکار اصلی برای برطرفکردن چالشها و ناکارآمدیهای «دیوار مجازی» مرز آمریکا

تحقیقات مشترک MIT Technology Review و Times of San Diego پرده از اختلالات عمیق و ناکارآمدیهای سیستم نظارت هوشمند مرزی ایالات متحده برداشته است. این بررسیها نشان میدهد که برجهای نظارتی مجهز به هوش مصنوعی در مرز آمریکا و مکزیک، علیرغم هزینههای کلان، نتوانستهاند عبور افراد را بهدرستی تشخیص دهند یا واکنش سریع نیروهای مرزبانی را به همراه داشته باشند؛ موضوعی که در مواردی منجر به جانباختن مهاجران در نزدیکی این برجها شده است.
ایالات متحده در نظر دارد تا سال ۲۰۳۴ بیش از ۱ میلیارد دلار برای سهبرابر کردن ابعاد این «دیوار مجازی» هزینه کند. شرکتهای دفاعی بزرگ مانند آنندوریل (Anduril) بخش عمدهای از این بودجه را جذب میکنند. با این حال، نقصهای فنی، ناکارآمدی الگوریتمهای هوش مصنوعی و عدم پاسخگویی به هشدارها، ضرورت اصلاح ساختاری در آژانس گمرک و حفاظت مرزی آمریکا (CBP) را آشکار ساخته است. برای حل این بحران، ۴ راهکار کلیدی و عملیاتی پیشنهاد میشود:
۱. اجرای حسابرسی و ارزیابی جامع تلفات در محدوده دیوار مجازی
در حال حاضر اطلاعات شفاف و عمومی از موقعیت دقیق تمام برجهای نظارتی وجود ندارد. پژوهشگران برای بررسی محدوده پوشش این برجها به نقشههای سازمانهای مردمنهاد مانند Electronic Frontier Foundation و تصاویر ماهوارهای متکی هستند. با وجود شناسایی نزدیک به ۶۰۰ برج نظارتی، آمار واقعی بسیار بیشتر از ۸۰۰ برجی است که دولت ادعا میکند فعال هستند و جانباختن بیش از ۱۰۵۰ نفر در نزدیکی این تأسیسات ثبت شده است.
اجرای یک حسابرسی داخلی و دقیق توسط سازمان گمرک و حفاظت مرزی (CBP) میتواند زمان دقیق نصب، عملکرد واقعی فناوریها و میزان تلفات در حوزه تحت پوشش هر برج را مشخص کند. بدون چنین ارزیابی جامع و مستقلی، توسعه فناوریهای نظارتی بدون بازدهی واقعی ادامه خواهد یافت.
۲. اصلاح و یکپارچهسازی سیستمهای ثبت آمار جانباختگان
یکی از بزرگترین چالشهای فعلی، نبود پایگاه داده یکپارچه ملی برای ثبت و تحلیل آمار قربانیان در مناطق مرزی است. سیستمهای فعلی مانند سیستم ردگیری ایمنی مرزی (BSITS) و «برنامه مهاجران مفقودشده» دارای خلأهای دادهای فراوانی هستند و گزارشهای دیوان محاسبات آمریکا (GAO) نیز عدم دقت این سامانهها را تأیید کرده است.
ارتقای پروتکلهای ثبت داده، یکسانسازی فرمتهای گزارشدهی میان آژانسهای مختلف و بهرهگیری از دادهها برای ارزیابی میزان موفقیت عملیاتهای نجات، گامی حیاتی در جهت کاهش تلفات انسانی در مناطق تحت نظارت محسوب میشود.
۳. ثبت دقیق و واقعبینانه نقش فناوری در بازداشتهای مرزی
گزارشهای متعدد نشان میدهد که آمار ارائهشده درباره تأثیر مستقیم فناوریهای نظارتی بر بازداشتها چندان معتبر نیست. در مواردی، ماموران مرزی بازداشتهای انجامشده را به برجهایی نسبت دادهاند که حتی در آن ایالت وجود خارجی نداشتهاند.
ارزیابی دقیق کارایی دیوار مجازی نیازمند آموزش هوشمندانه نیروها و ثبت شفاف و سیستماتیک دادهها است. تا زمانی که تحلیل دقیق و عمومی از میزان موفقیت عملیاتی فناوریهای بهکاررفته ارائه نشود، صرف بودجههای میلیاردی برای گسترش برجهای هوشمند توجیه فنی و اقتصادی نخواهد داشت.
۴. بررسی و تحلیل مرگومیرها به عنوان نقص احتمالی سیستم نظارتی
در حال حاضر، هیچ پروتکلی برای بررسی این موضوع وجود ندارد که آیا فرد جانباخته در دیدرس یک برج نظارتی قرار داشته است یا خیر. به همین دلیل، تصاویر ضبطشده توسط دوربینها معمولاً پس از ۳۰ روز حذف میشوند، بدون آنکه مورد بازبینی فنی یا قضایی قرار گیرند.
تطبیق خودکار مختصات جغرافیایی محل کشف اجساد با دادههای برجهای نظارتی میتواند مشخص کند که آیا الگوریتمهای هوش مصنوعی در تشخیص حضور افراد ناکام بودهاند یا هشدارهای ارسالی توسط نیروهای انسانی نادیده گرفته شدهاند. این اقدام نهتنها امکان حفظ ویدیوها بهعنوان مدرک را فراهم میکند، بلکه نقاط ضعف سختافزاری و نرمافزاری سیستم نظارتی را آشکار خواهد ساخت.
این مطلب بر اساس خبر MIT Technology Review بازنویسی و ترجمه شده است.

















دیدگاهها۰
برای ثبت نظر، پرسش یا رأی ابتدا وارد حساب کاربری شوید.